menu

Babs Verstrepen

Niemand, echt helemaal niemand, kan zulke lekkere gekarameliseerde uitjes maken als de chef van een bepaald restaurantje in Breda. Ik zou de naam van deze keuken graag met jullie willen delen maar de chef heeft het me ten strengste verboden.

COLUMN - Ik kan het niet verklaren maar de Big Mac heeft altijd een magische aantrekkingskracht op mij uitgeoefend. Nou ja, tot vorige week dan.

Soms kan ik ’s nacht niet slapen. Meestal zonder reden maar soms om iets wat me bezig houdt, een berichtje in de krant bijvoorbeeld.

Een veel gehoord excuus in de hele #metoo discussie is dat mannen er niks aan kunnen doen. Dat het de evolutie is die hen zo gemaakt heeft. Want mannen zijn jagers. Jagers, yeah right.

Op het zitje van haar rollator zat een oude dame te genieten van de laatste zonnestralen. Het houten muurtje van de fietsenstalling deed dienst als rugleuning. Lekker nog even zo he? vroeg ik terwijl ik richting de supermarkt liep. Heerlijk, antwoordde ze.

Nog even over die foto. Welke? Nou die foto die al nieuws was voordat hij gemaakt werd. Alsof er verder geen nieuws te melden was werden de voorpagina’s van de landelijke dagbladen gisteren gevuld met een foto van een kaal paleisbordes.

Voor de jongere generatie, Frits Bom was één van de eerste bloggers. Niet op YouTube maar op televisie. Frits Bom is er in zijn ééntje verantwoordelijk voor dat je ouders zonder navigatiesysteem met de auto van Breda naar Den Helder kunnen rijden.

Slecht nieuws voor alle heren en dames met korte pittige kapsels. Tijdens een interview met een journalist van de Volkskrant liet burgemeester Depla zich ontvallen dat er in Breda de laatste tijd veel kapperszaken bijgekomen zijn die geen haren wassen, maar geld.

Wanneer het een aflevering van CSI zou zijn geweest dan zou er al lang een dikke supercomputer aan het werk gezet zijn om de zogenaamde Mastbos-aanrander op te sporen en op te pakken. Maar het is geen CSI, het is gewoon Breda.

In het kader van kunst werd afgelopen woensdag een opblaasbare vluchteling door de haven van Breda gesleept. De foto die BredaVandaag op zijn website plaatste deed iets met me.

Okee, ik geef het toe. Misschien was het beter geweest om iets enthousiaster te reageren. Een recentelijke weegschaal-moment heeft immers laten zien dat ik alweer een kilo of wat verder verwijderd ben van mijn ideale killerbody dan een paar maanden geleden.

Wat waren vroeger de laatste woorden van je moeder voordat ze op vakantie ging en jij alleen thuis bleef? Precies: ‘Pas een beetje op het huis en doe geen rare dingen.’ Ik weet zeker dat mevrouw F. uit Zevenbergen ook zoiets gezegd heeft tegen haar 22-jarige zoon Jimmy.

‘Mevrouw, wat bent u aan het doen?’ Ik sta midden in de hal van het NS station en kijk geërgerd omhoog om te zien wie het in zijn hoofd haalt om me deze vraag te stellen. ‘Ik ben mijn huissleutels kwijt’ fluister ik.

COLUMN - Hoe enorm kut moet jouw leven wel niet zijn? Dat vraag ik me nu al een paar dagen af. Sinds dinsdagavond om precies te zijn.

Nu de discussie over genderneutraliteit echt op gang komt is ook dit stuk proza aan vernieuwing toe. Want wat gaan we straks doen met het eeuwige wc-bril dilemma? Omhoog of omlaag? Genderneutrale wc’s léken me een sympathiek gebaar naar de mensen die daar behoefte aan hebben.

Een tijd geleden vroeg een vriendinnetje me hoe je echte liefde kunt herkennen. De struggle van elke veertiger met een pijnlijke echtscheiding achter de kiezen. Ik moest haar het antwoord schuldig blijven. Nu weet ik het wel.

COLUMN - Dat je de meeste tv-commercials met een korreltje zout moet nemen wist ik wel, maar er zijn ook reclames waarbij je in één klap door je hele wintervoorraad strooizout heen bent.

COLUMN - Het is een bekend fenomeen, wanneer iemand zegt dat je niet aan een roze olifant mag denken dat je dan juíst denkt aan een roze olifant. Dus toen iemand mij vroeg om niet over het volgende onderwerp te schrijven, kon ik aan weinig anders meer denken dan aan dit onderwerp.

COLUMN - Wat moet het leven heerlijk ongecompliceerd en zorgeloos zijn wanneer je grootste probleem bestaat uit de kookluchtjes of de loslopende kat van je buren.

Daar stond ik dan. Op een roltrap op een luchthaven in een vreemde stad in een vreemd land. Een paar treden boven me staat een stelletje te keuvelen. In eerste instantie besteed ik geen aandacht aan ze.

Pagina's