menu

Nieuws

Het ondraaglijke ritme van het bestaan

Denise Motz met een van haar foto's foto:Freek de Swart
Freek de Swart

BREDA - Professionele modellen komen haar studio niet in. Net zoals lachende monden en standaard fotoposes trouwens. Toch is het werk van Denise Motz zo geënsceneerd als de pest: "Mijn werk moet vooral een beetje een ongemakkelijk gevoel geven."

Nog maar drie jaar bezig, maar nu al is kunstfotograaf Denise Motz hard op weg een begrip te worden. Haar werk werd getoond in de Melkweg en ook de Vogue wist haar te vinden. Toch zul je in haar repertoire geen standaard modereclamefoto’s aantreffen. Meer iets dat er sterk op lijkt. Op een parallelle unheimische manier. Zelf vergelijkt ze haar werk wel eens met een goede horrorfilm: "Ik wil met mijn foto's een spanning oproepen, vergelijkbaar met de suspense van een goede thriller."

Wie haar ziet zou misschien eerder verwachten dat ze My Little Pony kunstwerken maakt; een schattig meisje dat iets te zacht praat. Toch heeft ze ook een diabolische kant. Ze is streng voor haar modellen en plaats ze graag in wat ze noemt dwangposities. Of haar werk een aanklacht is tegen de modellenwereld? "Absoluut!"

Met haar werk wil ze vooral mensen uit hun dagelijkse ritme halen. Enig ritme in het leven is natuurlijk gezond, maar dat ritme af en toe doorbreken is volgens Denise Motz nog veel gezonder: "Zakenmensen kleden zich allemaal hetzelfde, modellen gedragen zich op een bepaalde manier. Maar er is maar een heel klein zetje nodig en dat hele ritme valt in elkaar."

Haar eigen ritme werd goed verstoord toen haar laptop stierf. Zo goed als al haar werk was ze in een keer kwijt: "Achteraf was dat een nieuwe start. Het gaf rust om na te denken waar je bent en wat je wilt. Ik geniet nu ook veel meer van bepaalde momenten tijdens het fotograferen", zegt Denise. Vanaf dat moment is ze ook haar modellen strenger gaan behandelen om de foto's beter te maken. Zonder schroom vragen wat je van je objecten wilt, om er alles uit te halen wat er mogelijk in zit.

"Mensen vragen mij wel is waar ik mijn modellen vandaan haal, maar ik fotografeer eigenlijk alleen mensen die het werk voor de eerste keer doen", verklaart de jonge kunstfotograaf. Volgens haar reageren mensen uit het echte leven veel puurder op de camera. Verder legt ze haar 'objecten' niet vast in standaard modellenposes, maar juist vaak levenloos en naar. "Kinderen snappen het meteen als je ze verbiedt om te lachen op de foto. Dat vinden ze zelfs leuk", legt de fotografe uit.

Denise Motz heeft tot 5 november een expositie bij Schraven Hairstyling in de Passage Zuidpoort (bij de Nieuw Ginnekenstraat). Ook hierin wordt de modellen-wereld kritisch bekeken. Het is een reeks foto's van mensen uit verschillende landen in exact dezelfde pose. Met lijnen heeft ze al haar objecten een eigen gulden snede gegeven. Omdat mensen zich veel teveel zorgen maken over zichzelf, omdat we al doodgegooid worden met modereclamefoto's. Daarom.

In haar vrije tijd neemt Denise eigenlijk nooit foto's. Zelf op de foto gaan vindt ze ook vervelend: "Behalve als ik het niet doorheb. Mensen worden eigenlijk spontaan nep als ze bewust gefotografeerd worden."