menu

Column

Breda bruist…of niet…

Bredavandaag logo
Babs Verstrepen

COLUMN - ‘Ik verveel me’ klonk het vanaf de bank in de huiskamer nadat monster-nummer-1 dezelfde uitgekauwde apps op zijn nieuwe Iphone 337S had geinstalleerd als op de vorige. ‘Ga iets doen dan’ riep zijn vader gefrustreerd vanuit de keuken terwijl hij de vaatwasser stond in te ruimen. ‘Er is niks te doen!’

Hoewel hormonaal gestuurde ontwikkelingen ervoor zorgen dat monster-nummer-1 en ik het vaak met elkaar oneens zijn, moet ik toegeven dat hij een punt heeft. Breda is voor jongens van zijn leeftijd niet echt een bruisende stad. Vroeger viel het allemaal nog wel mee. Maar beleidmakend Nederland schiet in een verzuurde kramp wanneer het over jeugd gaat die de wipkip, het glijbaantje en de klimtoestellen in het wijkspeeltuintje ontgroeid is.

Hoe maak je Breda aantrekkelijk voor die gasten? Wanneer ik eerlijk ben, zie ik weinig initiatief vanuit de gemeente Breda. Zelfs de Bredase Jongerenraad, die even de belangen van jong Breda leek te gaan behartigen, lijkt alweer overleden.

Maar misschien is er hoop. Misschien is er iemand in het gemeentehuis die inziet dat het allemaal niet zo ingewikkeld hoeft te zijn. Een ambtenaar die de nieuwe bestemming voor Electron koppelt aan een structurele oplossing voor het gapende gat in de jeugd-agenda van Breda. Iemand die kansen ziet in een samenwerking tussen de studenten Vrijetijdsmanagement van de NHTV en het creëren van een vrijplaats voor Bredase jongeren.

Bij het woord vrijplaats veert monster-nummer-1 op uit zijn wifi-wereld. We leggen hem uit dat we meer denken aan een plek waar jongeren zelf nadenken over maatschappelijke doelstellingen en over hoe die doelen te bereiken. Een plaats waar zij mogen beslissen over de exacte invulling en waar volwassenen een faciliterende, in plaats van een sturende, rol hebben.

Wij groeiden destijds op met een gedoseerd aanbod ‘buitenwereld’ in de vorm van Sesamstraat en later het Jeugdjournaal. Dankzij internet hebben de tieners van nu een heel andere kijk op de wereld. Ja, ze zijn lui, en hulpeloos zonder app, maar ook uit deze generatie zullen ooit artsen, burgemeesters, hoogleraren en zelfs ministers opstaan. En het mooie is dat wij degenen zijn die hen daarop voor moet bereiden. Dus laten we beginnen met ze kansen en verantwoordelijkheden te geven.

Monster-nummer-1 is ondertussen alweer afgedwaald in zijn virtuele wereld maar ik hoop dat er snel een tijd komt dat Breda voor deze generatie gaat bruisen. En dan bedoel ik niet alleen het bekertje water waarin de beleidsmakers hun bruistabletten oplossen na een dagje brainstormen over het onderwerp jeugd.

Babs Verstrepen